Ομάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος
2010


Καλωσήρθες Φθινόπωρο

Μετά την μικρή ζεστή παύση του καλοκαιριού, ήρθε το φθινόπωρο και σήμανε την αρχή μιας νέας χρονιάς δημιουργίας.

Μία ιδιαίτερη χρονιά σε ένα πρωτόγνωρο και πρωτόγνωρα ρευστό περιβάλλον, το περιβάλλον της “κρίσης”, μέσα στο οποίο όμως νοιώθουμε ότι υπάρχει μεγαλύτερη παρά ποτέ ανάγκη από την υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν τέτοιες ομάδες.

Δημιουργούμε προγράμματα, ομιλίες, ομάδες, σεμινάρια, κοινότητες, εκδηλώσεις και δράσεις πνευματικού ακτιβισμού,- μερικές μαζί με άλλες κινήσεις και ανθρώπους. Με αυτές συν-δημιουργούμε μια διαφορετική συνειδητότητα, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μια διαφορετική εμπειρία ζωής για όλους μας.

Αυτό δεν είναι μια εικασία. Είναι κάτι που το γνωρίζουμε, γιατί το έχουμε βιώσει ατομικά και συλλογικά μέσα στις ομάδες μας. Έχουμε δει ο καθένας την ζωή του να αλλάζει καθώς αλλάζει η οπτική και τελικά η πρακτική του. Έχουμε δει να λιγοστεύει ο φόβος, να αυξάνεται η ευγνωμοσύνη και η εμπιστοσύνη, να αυξάνεται η αποδοχή, η χαρά και η αγάπη, να μεταμορφώνονται οι σχέσεις μας.

Δεν είμαστε βέβαια συνέχεια εκεί. Είμαστε όμως όλο και περισσότερο στο φως, όλο και λιγότερο στο σκοτάδι. Και στις σκοτεινές μας ώρες έχουμε γύρω μας τους αδελφούς μας που μας παραστέκονται με αγάπη και μας θυμίζουν το ποιοι αληθινά είμαστε: Τέλεια, ισότιμα και υπέροχα διαφορετικά, αγαπημένα παιδιά του Θεού, πολύτιμα κύτταρα του κόσμου!

Η πρώτη μας συντονιστική συνάντηση
... στον ίσκιο του πεύκου








Την Κυριακή 19 του Σεπτέμβρη οργανώσαμε την 1η συντονιστική συνάντηση για την νέα χρονιά. Έγινε στον κήπο του εξοχικού της Δήμητρας στο Λαγονήσι, με καλοκαιρινό καιρό και σίγουρα φωτεινή διάθεση.

Μετά τον διαλογισμό μας μοιραστήκαμε τα δώρα του καλοκαιριού για τον καθένα, δώρα απτά για κάποιους, -όμορφοι τόποι διακοπών, ταξίδια, γάμοι και μωρά-, αλλά και δώρα άυλα, αλλά πολύ σημαντικά για όλους: Δώρα επίγνωσης, παρουσίας στο τώρα, αποδοχής και γαλήνης.

Μετά τα δώρα ήρθε η σειρά των νέων ιδεών και προτάσεων. Είναι τόσο όμορφο και διασκεδαστικό να το κάνεις αυτό. Έχουμε τόσες επιθυμίες, ιδέες και όνειρα, και νοιώθουμε τόσο όμορφα όταν μας δίνεται η άδεια να τις εκφράσουμε.

Διάλειμμα για φαγητό. Ρεφενέ φυσικά με ότι είχε φέρει ο καθένας.

Συζητούμε τα προγράμματα. Μετά ένα χρόνο εκπαίδευσης νέοι συντονιστές είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν νέες ομάδες. Συζητούμε για το πού, και το πότε.

Σεμινάρια, παλιά και νέα, ομιλίες, πνευματικό σινεμά, προγράμματα μέσα από το ίντερνετ και άλλα και άλλα. «Θεέ μου, πως θα γίνουν όλα αυτά;» ρωτάει ένα κομμάτι μου. Ένα άλλο όμως ξέρει ότι θα γίνουν όσα πρέπει, θα βρεθούν οι τρόποι και οι πόροι και οι άνθρωποι και καθησυχάζει το πρώτο το ανήσυχο.

Ανάμεσα στα άλλα ένα μεγάλο νέο. Το Παγκόσμιο Συνέδριο της Ομάδας της Ανθρωπότητας γίνεται φέτος στην Ελλάδα τον Μάιο του 2011. 25-30 άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο θα έρθουν στην χώρα μας, - μερικοί για 1η και ίσως και μοναδική φορά. Συζητούμε ένα πρώτο πρόγραμμα, κι εδώ ο κατάλογος των δράσεων μακρύς και η πρόθεσή μας σταθερή να τους φιλοξενήσουμε με τον καλύτερο τρόπο.

Το πρωινό έδωσε την θέση του στο μεσημέρι και αυτό στο απόγευμα. Μετακινούμε τις καρέκλες μας καθώς μετακινείται η σκιά του πεύκου που μας στεγάζει κι είναι πάντα αρκετή. Πεντέμιση η ώρα.

Άντε να τα μαζέψουμε να πάμε για μια βουτιά. Συνεχίζουμε την κουβέντα για τα σχέδια μας στο δροσερό νερό και μετά πάνω στην άμμο, καθώς ο ήλιος βουτάει σε ένα πορτοκαλί ορίζοντα.

Κάποιοι φεύγουν και κάποιοι μένουν ακόμα ρεμβάζοντας καθώς έρχεται το δειλινό.

Καλό μας ξεκίνημα.






Έχουμε τόσα πολλά να κάνουμε. Τόσα πράγματα να δημιουργήσουμε. Τόσες ώρες εργασίας και μέσα και άνθρωποι και χρήματα.

Μέσα μας συγκρούεται η ανυπομονησία, με την εμπιστοσύνη για το σωστό ξετύλιγμα της δράσης μας. Η ευγνωμοσύνη για όσα κάναμε, με το δέος μπροστά σε αυτά που τολμάμε να ονειρευτούμε. Η αίσθηση της επάρκειας, με την αγωνία για την συνέχιση της ροής.

Μέχρι στιγμής ότι έχουμε δημιουργήσει έχει γίνει με εθελοντική προσφορά εργασίας και χρημάτων από μία μικρή ομάδα. Τα Σεμινάρια που κάναμε την περασμένη χρονιά, αύξησαν λίγο τα έσοδά μας και μας βοήθησαν να εξοπλίσουμε και να ανοίξουμε το γραφείο μας και να επεκτείνουμε ακόμα περισσότερο την δράση μας.

Φέτος οι απαιτήσεις είναι περισσότερες. Η πρόθεσή μας είναι να συντηρήσουμε ότι δημιουργήσαμε και να χτίσουμε πάνω σε αυτό. Να εκπαιδεύσουμε νέους συντονιστές, να στηρίξουμε τις υπάρχουσες ομάδες μας σε Αθήνα και επαρχία και να ξεκινήσουμε νέες. Να οργανώσουμε ανοιχτές ομιλίες. Να φτιάξουμε προγράμματα εκπαίδευσης από το ίντερνετ, να συνεχίσουμε πρωτοβουλίες όπως αυτή που αφορά την δημιουργία ενός νέου μοντέλου ζωής, και δράσεις πνευματικού ακτιβισμού. Και φυσικά να συνεχίσουμε να στέλνουμε την Έμπνευση της Ημέρας, τα Νέα μας, και υλικό μέσα από το ιστότοπό μας.

Όλα αυτά δεν μπορούμε να τα δημιουργήσουμε μόνοι. Χρειαζόμαστε βοήθεια, στήριξη, συν-δημιουργία.

Παρά τις όποιες προκλήσεις αντιμετωπίζουμε σαν άτομα και σαν ομάδα, κρατάμε σταθερή την πρόθεσή μας να συνεχίσουμε το έργο που ξεκινήσαμε. Η δική σας δωρεά θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να λειτουργούμε και να εξαπλώνουμε περισσότερο τη δράση μας και τη προσφορά μας.

Τα χρήματα των δωρεών θα διατίθενται συγκεκριμένα:

  • για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων διατήρησης του γραφείου μας
  • για τη συντήρηση της ιστοσελίδας μας και την ανάπτυξη έντυπου ενημερωτικού υλικού
  • για τη διοργάνωση ομάδων συζήτησης και διαλέξεων
  • για τη δημιουργία και υποστήριξη περιφερειακών ομάδων στην υπόλοιπη Ελλάδα (οδηγίες και έντυπα συντονιστών, επιτόπου επισκέψεις κτλ.)
  • για το πρόγραμμα υποτροφιών που προσφέρουμε στα άτομα που δεν θα είχαν ειδάλλως την οικονομική δυνατότητα να παρακολουθήσουν κάποιο σεμινάριο ή να συμμετέχουν στα εκπαιδευτικά μας προγράμματα.
  • για τη διοργάνωση εκδηλώσεων και την υποστήριξη δράσεων Πνευματικού Ακτιβισμού (π.χ. Δωρεάν διάθεση "Οδηγών Επιβίωσης στην Κρίση", Οργάνωση Ομάδων Εργασίας για το "Νέο Μοντέλο Ζωής" κτλ.)

Για να κάνεις μια δωρεά on-line, κάνε κλικ παρακάτω
.

Ένας ‘Μεγάλος’ Απολογισμός,
από μία μικρή Ομάδα





Τα πλάνα της νέας χρονιάς ξεκινούν με ένα απολογισμό της προηγούμενης. Τι κάναμε για να πατήσουμε πάνω του; Τι μάθαμε; Τι κρατάμε; Τι αλλάζουμε.

Είναι καταπληκτικό το πώς γεμίζει το χαρτί όταν κάθεσαι να τα γράψεις. Πόσα πράγματα αλήθεια. Δεν φαίνονταν τόσα πολλά και όμως κοίτα.

Τα παραθέτουμε για όσους θέλουν να έχουν μια ιδέα και ευχαριστούμε για άλλη μια φορά όσους συμμετείχαν με οποιοδήποτε τρόπο, γεμίζοντάς τα και δίνοντάς τους υπόσταση, με την ενέργεια και την προσοχή τους.

Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο για τις
Πραγματοποιηθείσες δράσεις 2009-2010.

Το πρόγραμμά μας για το 2010-11









Το περιβάλλον μοιάζει με πολύβουη κυψέλη (και τα κεφάλια μας ώρες–ώρες). Τόσα πολλά πράγματα εν τω γίγνεσθαι! Το πρόγραμμά μα ένα από αυτά. Το αναλύσαμε, «Τι;», «Πού;», «Πότε;», «Ποιος;», «Γιατί τότε και όχι μετά;», « Γιατί εκεί κι όχι αλλού», «εναλλακτικές για τούτο και για τ’άλλο». Το συζητήσαμε με υπομονή και φιλοσοφική διάθεση, με επιχειρήματα και εντονώτερους τόνους, και τελικά καταλήξαμε. Ας είναι καλά η πρακτική και αποφασιστική Χρυσούλα μας που τράβηξε τις γραμμές.

Σας δίνουμε τις βασικές μας εκδηλώσεις στο χρόνο. Θα προστεθούν και κάποιες στην πορεία και φυσικά θα υπάρξει για κάθε μια και αναλυτική ενημέρωση.

Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο για τις
Το πρόγραμμά μας για το 2010-11.

Ο δικός μας «Νίκος»


Νίκος Καζαντζάκης

Τις προάλλες η Αιμιλία μας έστειλε ένα απόσπασμα απ΄το βιβλίο «Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» του Καζαντζάκη. Το διάβασα κι έμεινα εκστατική. Τα λέει αυτά τα πράγματα; Μα τo’χα διαβάσει κάποτε κι αυτά δεν τα θυμάμαι. Δεν τα'ξερα τότε, δεν τα καταλάβαινα με τον τρόπο που τα καταλαβαίνω τώρα. Πόσα αλήθεια τέτοια σοφά λόγια πέρασαν δίπλα μου, μπροστά στα μάτια μου, μες τις γραμμές που διάβαζα, χωρίς να τα νοιώσω;

Πρέπει να τα έχεις νοιώσει για να τα αναγνωρίσεις. Για να δεις το μεγαλείο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις.

Και αυτό, το να τα νοιώσεις είναι το σημαντικό. Μπορεί να μην μπορείς να μιλήσεις γι αυτά, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Για τους περισσότερους είναι δύσκολο γιατί οι λέξεις είναι ‘μικρότερες’ από την εμπειρία και κάνουν ‘άδικη’ την περιγραφή. Υπάρχουν ευτυχώς κι αυτοί που ζωγραφίζουν με τα γράμματα, που λεν μεγάλα τα μεγάλα, και δείχνουνε σε όλους μας πως αυτή η ομορφιά μπορεί και να περιγραφεί.

Απολαύστε τον ποιητικό, ατόφιο, ελεύθερο, λιτό, σοφό, Καζαντζάκη.

“Θαρρώ Ζορμπά, μα μπορεί να κάνω και λάθος, πως τριών λογιών είναι οι άνθρωποι:

Αυτοί που βάζουν σκοπό να ζήσουν, καθώς λένε, τη ζωή τους, να φαν, να πιουν, να φιλήσουν, να πλουτίσουν, να δοξαστούν...

Έπειτα είναι αυτοί που σκοπό βάζουν όχι τη ζωή τους, παρά τη ζωή όλων των ανθρώπων... νιώθουν πως όλοι οι άνθρωποι είναι ένα και μάχονται να φωτίσουν, ν'αγαπήσουν, να ευεργετήσουν όσο μπορούν τους ανθρώπους.

Και τέλος είναι αυτοί που βάζουν σκοπό τους να ζήσουν τη ζωή του σύμπαντου, όλοι, άνθρωποι, ζα, φυτά, άστρα, είμαστε ένα η ίδια ουσία που μάχεται τον ίδιο φοβερόν αγώνα... ποιον αγώνα; να μετουσιώσει την ύλη και να την κάνει πνέμα ...”

Διαβάστε το σχετικό άρθρο στην βικιπαίδεια για τον
Νίκο Καζαντζάκη.

Γνωρίστε τα μέλη μας
Χρυσούλα

Ο δρόμος μου προς την Πνευματικότητα



Χρυσούλα Κλημάνογλου


Η Χρυσούλα (κέντρο), η Αγγελική και η Μαρίνα στην Ημέρα Ενότητας

Σε αυτή την στήλη θα γράφουμε σύντομες ιστορίες ζωής των μελών μας. Θα ξεκινήσουμε με τα μέλη της συντονιστικής μας ομάδας, των υπευθύνων περιοχών και των συντονιστών ομάδων και μετά θα φιλοξενήσουμε και άλλα μέλη και φίλους της ομάδας μας.

Σκοπός να γνωριστούμε και να εμπνεύσουμε ο ένας τον άλλο. Κι ακόμη να δώσουμε μια πιο προσωπική πινελιά και χρώμα στα Νέα μας.

Ξεκινάμε με την Χρυσούλα μας.

Την λέω «επιτελάρχη» γιατί μεταξύ άλλων συντονίζει την ομάδα που είναι στον πάγκο της Ομάδας μας σε Σεμινάρια και εκδηλώσεις και βάζει κι εμένα στην θέση μου όταν μου χρειάζεται (και δεν είναι λίγες οι φορές). Απαντά το τηλέφωνό μας, είναι το ζωντανό τηλεφωνικό μας κέντρο, γλυκιά κι ευγενική αλλά και αποφασιστικά δυναμική όπου δει.

Να τι μας λέει η Χρυσούλα μας για την Χρυσούλα ...

“Οι πνευματικοί δάσκαλοι λένε, ότι τον χρόνο, τον τόπο και τις συνθήκες της γέννησής μας, τα επιλέγουμε και ακολουθούν την ζωή μας. Γεννήθηκα στις Σέρρες μετά από μια μεγάλη φυσική καταστροφή στην πλημμύρα του ποταμού Στρυμόνα, με οδυνηρές συνέπειες για τον τόπο μου σε απώλειες ανθρώπων, ζωών και υλικών αγαθών. Κι όταν καταλάγιασε η μεγάλη φυσική καταστροφή, εγώ αντίκρισα το φως στη νέα ζωή.

Μπορείτε να καταλάβετε πως επαληθεύεται αυτό που λέγεται για τις συνθήκες της γέννησής μας. Η επιβίωση των γονιών μου μετά από αυτό το γεγονός δεν άφησε ανεπηρέαστη και την δική μου ζωή. Μέχρι τα 13 μου χρόνια έζησα στις Σέρρες, μετά ήλθε η εσωτερική μετανάστευση στην μεγάλη πόλη, την Αθήνα.

Ως τότε είχα δει στο πετσί μου και στην ψυχή μου τα δύσκολα και σκληρά παιδικά χρόνια, αφού είχα βιώσει την απώλεια και των δύο γονιών μου. Τα ερωτηματικά του θανάτου, το γιατί, πως, να τριβελίζουν στο παιδικό μου μυαλό. Στα εφηβικά μου χρόνια γίνομαι επαναστάτρια και εμπλέκομαι με την πολιτική, νομίζοντας ότι θα έλυνα καίρια ερωτήματα για την ύπαρξη της δικαιοσύνης. Αργότερα ασχολούμαι και με τον συνδικαλισμό. Αλλά τα υπαρξιακά ερωτήματα δεν βρίσκουν απαντήσεις.

Η επαγγελματική μου ενασχόληση στο νοσοκομείο με αφυπνίζει και συνειδητοποιώ το πόσο κοντά είναι η ζωή και ο θάνατος. Έτσι αρχίζω να διαβάζω διάφορα φιλοσοφικά και πνευματικά βιβλία, να παρακολουθώ σεμινάρια-διαλέξεις με πνευματικά θέματα. Σ'αυτήν την αναζήτηση είχα μια πολύ καλή φίλη, η οποία ήταν πιο πολλά χρόνια στο πνευματικό μονοπάτι. Μια μέρα, συζητώντας για υπαρξιακά θέματα μου συστήνει ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Μου είπε ότι η ίδια το ρούφηξε διαβάζοντας το και ότι ήταν τόσο απλό και κατανοητό που σίγουρα θα με βοηθούσε.

Από την επόμενη μέρα το πορτοκαλί βιβλίο "Συζήτηση με το Θεό» του Neale Walsch έγινε ο καλός μου φίλος. Σε κάθε δυσκολία στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, στην καθημερινότητα μου έγινε ο οδηγός μου, γιατί με λίγο διάβασμα με ηρεμούσε. Το 2003 συναντώ την Δήμητρα Μπούρα, σε μια συνάντηση αποφοίτων της μεθόδου Silva και συζητάμε για πνευματικά θέματα. Μου ανακοινώνει την πρόθεση της για την δημιουργία μιας νέας ομάδας και με ρωτά εάν επιθυμώ να συμμετάσχω. Δέχτηκα με χαρά την πρόσκληση και από τότε έγινα ενεργό μέλος της Ομάδας της Ανθρωπότητας. Το όραμα της Ομάδας με βρίσκει σύμφωνη γιατί αυτό είναι και το δικό μου όραμα για την Ανθρωπότητα.

Συμμετέχω ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες που κάνει η Ομάδα. Σήμερα είμαι μέλος της Συντονιστικής Ομάδας της Ομάδας της Ανθρωπότητας και έχω το κομμάτι της Επικοινωνίας των μελών και φίλων και τη διοργάνωση των Σεμιναρίων. Εκπαιδεύομαι για το έργο του συντονιστή ομάδων και από φέτος με μεγάλη χαρά ξεκινώ μια νέα ομάδα στην Αθήνα.

Όλα αυτά φέρνουν μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου. Είναι σπουδαίο αυτήν την μεταμόρφωση όχι μόνο να την νιώθω εγώ αλλά να την βλέπουν και όλοι οι άνθρωποι γύρω μου. Η χαρά, η γαλήνη, η ηρεμία, η πληρότητα που εισπράττω με την ενασχόληση μου με την Ομάδα της Ανθρωπότητας είναι τα δώρα που παίρνω εγώ. Η ζωή μου γίνεται μια συνεχής συνειδητή δημιουργία, και σε αυτήν κυριαρχούν η αγάπη, η κατανόηση και η αποδοχή. Δέχομαι τα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μου ως δώρα και προκλήσεις για μεταμόρφωση. Κάθε μέρα και με κάθε τρόπο θέλω να ζω με αγάπη και φως!”

Περισσότερα για τα μέλη της ομάδας μας εδώ.



Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
www.otan.gr
dgr - web development